Wierszyki: P Dodaj wierszyk »

Samobójstwo Dębu

Dąb samotnik spoglądał dokoła z pogardą!

Poznał życie, kto widział generacyj tyle!

Nagle zdjął z nieba piorun,

Jak złocisty sztylet -

I wbił go sobie w pierś twardą. ~ Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

: 29.09.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 1507 |

Westchnienia

Morze jest dzisiaj smutne. Westchnienia się żalą
przy brzegu porośniętym siwozłotą sierścią.
Jak pierś wznosi się fala i ginie za falą.
Morze wzdycha falami, Ziemia - moją piersią. ~ Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

: 05.08.2008 | : - | : 6 | : 0 | : 644 |

Oknem wyglądało

Oknem wyglądało,
stawało przed bramą,
wracało -
zawsze to samo...
Szło przed siebie w wiosenną rozwichrzoną słotę,
trącane parasolami czarnymi ?
a szło po to, co jest bladozielone i złote,
co pachnie jak gwoździk chiński i olbrzymi,
i co się każdemu należy.
Chodziło, szukało,
na jarmarki się pchało, na targi,
patrzało z wieży,
wracało -
Nagle znalazło w tłumie twe wargi,
przywarło,
upadło, znieruchomiało, zamarło. ~ Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

: 31.07.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 470 |

W jesieni

O cicha, mglista, o smutna jesieni!
Już w duszę czas twój dziwny, senny spływa,
przychodzą chmary zapomnianych cieni,
tęsknota wiedzie je smutna i tkliwa,
ileż miłości, och, ileż kochania
umarła przeszłość z naszych serc pochłania,
z naszych serc biednych, z naszych serc bezdeni...

Zamykam oczy... Blade ciche cienie
suną się w liści posępnym szeleście -
jak obłok światło niesie je wspomnienie...
O dni umarłe! o dni! gdzież jesteście?...
Co pozostało po was?... Ach! daleko,
daleko kędyś toczycie się rzeką
szarą i mętną w głąb puszcz i w milczenie... ~ Przerwa-Tetmajer Kazimierz

: 13.07.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 488 |

Cisza

Spokojna jestem w ciszy. - Nie chcę myśleć więcej
- co mną jest gdzieś odeszło w jakimś tajnym celu -
Patrzę w ogród zamkowy na róż sto tysięcy
marząc o przetowłosym mych wdzięków minstrelu.

Staję cicho wśród bytu. - Próżnię mam za czołem
w woni ziela usypia się krwi mojej tętno...
Bezczucie w szarej płachcie za królewskim stołem
siadło - i będę dzisiaj nieżywą i piękną. -

Lecz znam czary i wróci wśród serca uderzeń
dusza moja namiętna jako skrzypek blady -
królowa burz wiosennych i bolesnych wierzeń
Niechaj mi zajrzy w oczy książę mej ballady... ~ Pawlikowska-Jasnorzewska Maria

: 13.07.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 440 |

* * * [Zawsze kiedy chcę żyć krzyczę]

Zawsze kiedy chcę żyć krzyczę
gdy życie odchodzi ode mnie
przywieram do niego
mówię - życie
nie odchodz jeszcze
jego ciepla ręka w mojej ręce
moje usta przy jego uchu
szepcze
życie
- jak gdyby życie bylo kochankiem
który chce odejść -
wieszam mu się na szyi
krzyczę
umre jeśli odejdziesz. ~ Poświatowska Halina

: 13.07.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 507 |

Starożytna Mądrość, Raczej Kosmiczna

So-shu marzył,
A że w marzeniach swoich był to ptakiem, to pszczołą, to motylem,
Był niezdecydowany, po co szukać innych uczuć.
Stąd jego zadowolenie.

(tłum. Borys Awdiejew) ~ Pound Ezra Weston Loomis

: 08.07.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 417 |

* * * [podziel się ze mną]

podziel się ze mną
mojej samotności chlebem powszednim
obecnością zapełń
nieobecne ściany
pozłoć
nie istniejące okno
bądź mi drzwiami
nade wszystko drzwiami
które można otworzyć
na oścież ~ Poświatowska Halina

: 08.07.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 406 |

* * * [Cóż tobie imię moje powie?]

Cóż tobie imię moje powie?
Umrze jak smutny poszum fali,
Co pluśnie w brzeg i zmilknie w dali,
jak nocą głuchą dźwięk w dąbrowie,

Skreślone w twoim imonniku,
Zostawi martwy ślad, podobny
Do hieroglifów płyt nagrobnych
W niezrozumiałym języku.

Cóż po nim? Pamięć jego zgłuszy
Wir wzruszeń nowych i burzliwych
I już nie wskrzesi w twojej duszy
Uczuć niewinnych, wspomnień tkliwych.

Lecz gdy ci będzie smutno - wspomnij,
Wymów je szeptem jak niczyje
I powiedz: ktoś pamięta o mnie,
Jest w świecie serce, w którym żyję. ~ Puszkin Aleksandr Siergiejewicz

: 27.06.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 422 |

* * * [Nie umiem powiedzieć słowem]

Nie umiem powiedzieć słowem
nie słowem tęsknie
ale rekoma
zamykajacymi przestrzeń
ale krwią
oplywajace rece
jesteś w moim tętnie
odkrzykującym do siebie
wiecznie pamietającym
we mnie powstajesz
najgłębiej
i każdy oddech
który na mrozie krzepnie
przypomina że jesteś
że znów odszedłeś ode mnie. ~ Poświatowska Halina

: 27.06.2008 | : - | : 0 | : 0 | : 443 |